ไม่อยากจะเชื่อ

อิเมจะอินเทรนด์ไปกับเค้าด้วย

อดไม่ได้ที่จะตามกระแส

"ป่วยเป็นไข้หวัด 2009 (ภาวะปอดอักเสบ)"

บอกตามตรงว่าอย่ามองเป็นเรื่องไกลตัวนะ

เรายังหัวเราะไม่หายเลยว่าเป็นกะเค้าได้ยังไง

ไปร้องคาราโอเกะมากลับมาบ้านก็ว่าเมื่อยๆ

เรื่องเป็นหวัดบ่อยเป็นปกติ

ไอที่เมื่อยๆหายไปแล้วเหลือก็แต่อาการ

"หายใจแล้วเจ็บปอด"

หนักขึ้นเรื่อยๆ พอทำงานเหนื่อยมาก

หอบเอาง่ายๆ ยิ่งไม่อยากหายใจอยู่..(เจ็บเหี้ยนๆ)

ลูกค้าจ้างร้องเพลงร้องได้แค่สองเพลงต้องหนีกลับบ้าน

เพราะเจ็บมาก..เดินตัวไม่ตรงเลย

นอนจะดิ้นแมร่งยังเจ็บเลย

หัวเราะก็เจ็บ..ทำไรแมร่งก็เจ็บ

ก็เลยต้องไปโรงพยาบาล เพราะใจไม่ค่อยจะดี

เห็นฟิล์มเอ็กซ์เรย์ ปอดเป็นฝ้าๆอย่างเห็นได้ชัด

พยาบาลตอนวัดไข้ ไม่มีไข้นะคะ 37 องศา

เรานั่งหน้ามึนสักพักได้ยินซุบซิบกัน

"ที่วัดไข้เสียอ่ะพี่..วัดกี่ทีๆก็ 37"

อ้าว อินี่...กูจะรอดมั้ยวันนี้

(ในใจ)

นึกขอบคุณหมอที่ไล่ให้ไปเอ็กซ์เรย์

ได้ "โอเซทามีเวีย" มากินกันตายด้วย

เล่าให้ใครฟังแมร่งก็หาว่ากรูเล่นมุข ให้ตายเหอะ

แต่เล่าไปหัวเราะไปก็คงไม่ค่อยมีใครเชื่อหรอก

หยุดเรียน หยุดงาน 5 วัน เหงามาก

ใครว่าง เงินเหลือก็เมสเสจรึโทรมาหาบ้างก็ได้นะ

แต่คุยนานไม่ได้มากนะ..เจ็บปอด ฮือๆๆๆ

ดูแลสุขภาพกันบ้างน่อ

เทคแคร์ จุ๊บุจุ๊บุ